قدر نزدیک است

 
... شمارش معکوس شروع شد. شب های قدر نزدیک است و خیلی ها مهمانی را عقب یا جلو انداخته اند تا شب های قدر را با تنهایی خودشان پر کنند.
 
قرار است فرشته ها به زمین بیایند.آن قدر که دیگر جایی روی زمین خالی نباشد. قرار است پرونده ها باز شوند، خوانده شوند و بسته شوند. همان موقع است که خدا گناه ها را می بخشد.  
می گویند درهای رحمت خدا آن قدرباز می شود، که اگر کسی بداند در آسمان چه می گذرد و با این چند شب کوله بارش را خوب یا بد می بندد، تا صبح نمی خوابد.
 
هر سال مسجدها پر می شوند. کم چیزی که نیست؛ شب قدر، قرآن به پیامبر ما نازل شده. مگر می شود مثل شب های دیگر بی خیال از آن گذشت و خوابید.
 
مساجد، هر سال در این شب ها پر از انسانهايي مي‌شود كه به اميد رحمت معبودشان آمده‌اند. همه تا صبح دعا می خوانند و نمازهای قضایشان را ادا می کنند.
 
هر طور که می خواهید از این نوشته ها برداشت کنید که؛ بیشتر جمعیت مسجد را جوان ها تشکیل می دهند.دختر ها و پسر هایی که تا صبح قرآن بر سرشان می گیرند و مناجات های خاص خودشان را می کنند.
 
وارد مسجد که می شوی، می بینی هر کس گوشه ای نشسته و آهسته آهسته چیزی می خواند. این وسط جوان ها بین مردم  آرام اشك مي‌ريزند و برخي هم راه می روند و چای و شیرینی و خرما تعارف می کنند. قدر خودشان را می دانند؛ جوان ها را می گویم.قدر زندگی را. قدر با هم بودن را.
 
شب قدر نزديك است و باز مساجد پر از جوانهايي مي‌شود كه دست نيازشان را به سوي آسمان بالا مي‌برند.نمي‌دانم چه كساني مي‌گويند جوانان ما بي دين شده‌اند؟
مريم دهخدايي